Haar plaats in de geschiedenis
Ze is verbonden met de religieuze gemeenschappen van Basra. Latere soefischrijvers maakten van haar een belangrijk voorbeeld van toewijding.
Haar biografie vraagt voorzichtigheid met namen én legenden. Bronnen bespreken meerdere vrome vrouwen genaamd Rabi‘a, en materiaal over hen raakte soms vermengd. Attars veel latere verhaal over verwezing, slavernij en vrijlating hoort bij die overgeleverde devotionele literatuur. Het kan verklaren hoe lezers haar volharding voorstelden, maar mag niet alleen vanwege de bekendheid als onafhankelijk bewezen gebeurtenissenreeks gelden.
Een bekend idee
Verhalen die aan haar worden toegeschreven, beschrijven het liefhebben van God voorbij de hoop op beloning. Velen zijn later geschreven en mogen dus niet allemaal als ooggetuigenverslagen worden behandeld.
Het kenmerkende idee dat met haar wordt verbonden is toewijding gericht op God, niet op de voordelen ervan. Latere schrijvers gebruikten haar overgeleverde uitspraken om aanbidding uitsluitend uit angst voor straf of verlangen naar beloning te bevragen. Die nalatenschap gaf een vrouw een centrale stem in beschrijvingen van goddelijke liefde. Een deel van het historische belang ligt in de receptie: generaties lezers onderzochten hun motieven via haar voorbeeld.