Ailesi
Zekeriyyâ Peygamber, Îsâ’nın annesi Meryem’in bakımını üstlendi. Yaşı ilerlemiş ve çocuğu olmamışken Allah’tan ailesinin din hizmetini sürdürecek bir varis istedi.
Meryem’in himayesi anlatısında, ona kimin bakacağını belirlemek için yazı kalemlerinin atıldığı bir çekişme yer alır (3:44). Böylece Zekeriyyâ’nın bakımı, dinî topluluk içindeki bir sorumluluktur. Meryem’in yanında rızık bulunca Meryem bunu Allah’a nispet eder; sonraki sahnede Zekeriyyâ’nın hayırlı bir nesil için dua ettiği görülür (3:37–38). Bir başkasına gösterdiği ilgi ve ilahî cömertliği fark edişi, kendi muhtaçlığını dile getirdiği duasına zemin oluşturur.
Sahih Muslim · Hadis 2379 ↗, Zekeriyyâ’yı marangoz olarak tanımlar; böylece himaye eden ve ibadet eden kişi olarak hatırasına somut bir meslek ekler. Sonraki biyografiler, bazen bir ağaca saklanmasına dair ayrıntılı hikâyelerle, şehid olarak öldürülmesini de anlatır; ancak bunlar Kur’an’da yer almaz. Kaynak ayrımı önemlidir: mesleği bir hadisle aktarılırken ayrıntılı ölüm anlatıları ve farklı şecereler sonraki biyografi geleneğine aittir.
Bilinen bir olay
Allah, Zekeriyyâ Peygamber’in duasına karşılık Yahyâ adlı bir oğul müjdeledi. Zekeriyyâ, kendisi çok yaşlı ve eşi çocuk sahibi olamıyorken nasıl çocuğu olacağını sordu.
Zekeriyyâ duasında kemiklerinin zayıfladığını, saçlarının ağardığını ve duasında hiç hayal kırıklığına uğramadığını belirtir (19:4). Yahyâ’nın müjdesinden sonra istediği işaret, sağlıklı olduğu halde üç gece insanlarla konuşamamasıdır; ardından topluluğuna sabah akşam Allah’ı tesbih etmelerini işaret eder (19:10–11). Anlatı, yaşlılık ve sınırlı konuşmayı süren manevi sorumlulukla birleştirir. Kabul edilen duası, kendi ailesi kadar topluluğun geleceğini de ilgilendirir.