Een bekend verhaal
Nadat de profeet Yunus boos was vertrokken, ging hij aan boord van een beladen schip en verloor een loting. Een grote vis slokte hem op; hij bad in het donker, erkende zijn onrecht en Allah redde hem.
De Koran beschrijft hoe Yunus verzwakt op een open kust werd geworpen en hoe een plant boven hem groeide (37:145–146). Zijn gebed in het donker erkent zijn onrecht en Allah’s eenheid; Allah verhoort hem en redt hem uit zijn nood (21:87–88). Het verhaal verbindt zijn berouw met herstel en voortgezette profetische dienst. Het vermeldt niet hoe lang hij in de vis bleef.
Zijn volk
Het volk van de profeet Yunus geloofde en Allah spaarde hen voor bestraffing. Hun reactie maakt zijn Koranverhaal tot een verhaal over persoonlijk berouw én verandering van een gemeenschap.
Soera As-Saffat spreekt over zijn opdracht aan honderdduizend mensen of meer en over hun geloof (37:147–148). Soera Yunus maakt hun reactie uitzonderlijk onder de gemeenschappen waarvan de bestraffing wordt besproken (10:98). Latere traditie plaatst hen in Nineve, maar de Koran noemt de stad niet. Ook de bekende drie dagen in de vis komen uit het Bijbelverhaal, niet uit een duur die de Koran vermeldt. Zijn erfenis verbindt persoonlijk berouw met het vermogen van een gemeenschap om vóór de vernietiging te reageren.