Ailesi
Yahyâ’nın doğumu, babası Zekeriyyâ’nın çocuk için ettiği duaya karşılıktı. Kur’an, Zekeriyyâ’nın yaşlılığına ve eşinin çocuk sahibi olamamasına rağmen Allah’ın bu oğlu müjdelediğini anlatır.
Âl-i İmrân sûresi onu itibarlı, nefsini tutan ve sâlihlerden bir peygamber olarak da anlatır (3:39). Karşılaştırmalı gelenekte, Ürdün nehri çevresinde tövbeyi ve ahlâkî ıslahı öğütlemesiyle hatırlanan Vaftizci Yahyâ ile özdeşleştirilir. Bu anlatılar halka yönelik bir öğretim hareketini ve yöneticilerle çatışmayı tasvir eder; Kur’an tanıdık idam hikâyesini anlatmaz. Mirası, ayrıntıları ayrım yapmadan birleştirmek yerine Kur’an’daki karakter tasvirini ve ayrı kaynaklardan gelen tarihsel ve Hristiyan anlatılarını birlikte korumalıdır.
Kur’an’ın anlattıkları
Kur’an, Yahyâ Peygamber’e kitaba kuvvetle sarılmasını emreder; çocukken kendisine hikmet, şefkat ve temizlik verildiğini anlatır (19:12–13). Ardından Yahyâ’nın anne babasına iyiliği anlatılır; kibir ve isyan, karakterinin özellikleri olarak açıkça reddedilir (19:14). Tasviri, vahiy karşısındaki ciddiyeti başkalarına şefkatle birleştirir. Son selam doğumu, ölümü ve dirilişi kapsar (19:15); ancak dünyadaki hayatının kronolojisini vermez veya ölümünün şartlarını anlatmaz.