Familie
Volgens de Koran werd Isa zonder vader uit Maryam bint Imran geboren. Toen haar volk haar na de geboorte beschuldigde, wees zij naar de baby; hij sprak als Allah’s dienaar en profeet.
In zijn toespraak als zuigeling noemt Isa zichzelf eerst Gods dienaar en spreekt daarna over het ontvangen van Schrift en profeetschap (19:30). Hij verbindt zegen met gebed en liefdadigheid gedurende zijn leven, goedheid voor zijn moeder en het ontbreken van onderdrukkende hoogmoed (19:31–32). De episode geeft zijn bijzondere geboorte een morele richting: Maryam bint Imrans verdediging leidt tot aanbidding en verantwoordelijkheid voor anderen, niet alleen tot een aanspraak op wonderbaarlijke uitzonderlijkheid.
Onze jaartelling werd pas eeuwen later vastgesteld. Historici plaatsen Isa’s geboorte enkele jaren vóór het begin daarvan; het precieze geboortejaar is onzeker.
Zijn boodschap
Allah onderwees de profeet Isa in de Injil, het Evangelie, en zond hem naar de Israëlieten. De Koran beschrijft hoe hij met Allah’s toestemming mensen genas en doden opwekte.
Zijn opdracht richt zich tot de Kinderen van Israël en bevestigt de Thora, terwijl hij sommige eerder verboden zaken toestaat (3:49–50). Bij afwijzing vraagt hij wie hem in Gods zaak wil bijstaan. De leerlingen, of hawariyyun, verklaren hun geloof en bereidheid te helpen (3:52–53). Deze verhouding plaatst onderwijs, erkenning en gekozen trouw naast de genezingswonderen. Zijn volgelingen nemen deel aan een religieuze opdracht en zijn niet alleen toeschouwers van wonderen.
De Koran verwerpt de bewering dat zijn tegenstanders hem doodden of kruisigden en spreekt over God die hem verheft (4:157–158). Dit verschilt van het centrale christelijke verhaal over kruisiging en opstanding. Latere islamitische verklaringen, waaronder verhalen die een plaatsvervanger noemen, lopen uiteen; de Koran noemt zo iemand niet. Zijn bijzondere plaats in de islam omvat eerbied voor zijn profetische opdracht, zonder elke latere uitleg van zijn lot als een vaststaand schriftfeit te behandelen.