Zijn boodschap
De profeet Ilyas bestreed dat zijn volk de godheid Baäl aanriep in plaats van Allah, hun schepper. De oproep afgoderij te verlaten staat centraal in zijn Koranverhaal.
Velen verwierpen hem, maar de Koran eert hem onder de boodschappers. Het biedt geen gedetailleerde familiegeschiedenis of exacte levensdata.
Ilyas wordt gewoonlijk geïdentificeerd met de Bijbelse Elia, wiens verhaal verzet tegen de Baälverering tegenover koninklijke macht plaatst. Latere islamitische verhalen verbinden hem eveneens met koning Achab en koningin Izebel en beschrijven al-Yasa‘ als trouwe volgeling of opvolger. Deze tradities geven een bredere context aan zijn overgeleverde moed, maar de Koran noemt die heersers niet en vertelt niet over de verhouding tussen leraar en opvolger. De vergelijkende identificatie maakt niet elk detail van de Bijbelse biografie tot een Koranuitspraak.
Verhalen die Ilyas met al-Khidr verbinden, hebben de volksherinnering gevormd, waaronder de Hıdırellez-traditie over hun ontmoeting. Beweringen dat hij nog leeft of voortdurend mensen in nood helpt, behoren tot deze latere traditie, niet tot een expliciet Koranverhaal; islamitische geleerden hebben zulke berichten bestreden. De eigen afsluiting van de Koran bewaart zijn goede herinnering onder latere generaties en eert zijn gelovige dienst (37:129–132). Zijn invloed omvat dus zowel een sober schriftportret als een veel rijkere, afzonderlijk herkenbare folkloristische erfenis.