Een bekend verhaal
De profeet Ibrahim sprak zijn vader en zijn volk aan op de afgoden die zij vereerden. Zij beriepen zich op hun voorouders, maar hij stelde de verering van voorwerpen die niet konden helpen of spreken ter discussie. Nadat hij de beelden op het grootste na had stukgeslagen, verwees hij zijn beschuldigers naar het overgebleven beeld om te vragen wat er was gebeurd. Hun erkenning dat de beelden niet konden spreken, legde het probleem van hun verering bloot (Koran 21:51–67).
Zijn tegenstanders aanvaardden Ibrahims kritiek niet en riepen op hem te verbranden ter verdediging van hun goden. De Koran beschrijft vervolgens hoe Allah het vuur gebiedt koel en veilig te zijn voor Ibrahim, waardoor hun plan mislukt (21:68–70). Het verhaal verbindt de bedreiging met zijn afwijzing van afgoderij en presenteert zijn redding als goddelijke bescherming; het noemt geen kalenderdatum of heerser voor deze gebeurtenis.
Familie
Ibrahim was een profeet tot wiens familie de profeten Isma‘il en Ishaq behoren. De Koran vertelt hoe engelen Ibrahim bezoeken en zijn vrouw de geboorte van Ishaq aankondigen. Zij is op haar hoge leeftijd verbaasd over het nieuws (11:69–73). Het familieverhaal verbindt de belofte van nakomelingen met de voortzetting van profetisch onderricht; de passage noemt ook Ya‘qub na Ishaq.
In Mekka zijn Ibrahim en zijn zoon Isma‘il verbonden met de Kaaba, het heilige gebedshuis. Soera Al-Baqarah · 2:127-129 ↗ beschrijft hoe zij samen de fundamenten opbouwen en Allah vragen hun werk te aanvaarden. Hun gebed gaat verder dan het gebouw: zij vragen om nakomelingen die Allah dienen, onderricht in de eredienst en een boodschapper die de gemeenschap onderwijst. Hun samenwerking wordt zo voorgesteld als dienstbaarheid verbonden met gebed.