Verdediging bij Uhud
Ze ging aanvankelijk naar Uhud om de gemeenschap te helpen. Toen de gevechten zich tegen de moslims keerden, beschrijven overleveringen dat ze Muhammad ﷺ verdedigde en wonden opliep.
Haar verdediging bij Uhud betrof een gezin naast een individu. Biografische verslagen plaatsen haar echtgenoot en zonen bij haar in de kleine groep die Muhammad ﷺ beschermde. De wonden waren geen vluchtige tekenen van heldendom: verslagen beschrijven daarna een jaar behandeling. Die herstelperiode herinneren geeft lichamelijke volharding en de gevolgen van verwonding een plaats naast de dramatische gevechtsmomenten.
Latere dienst
Nusaybah bleef deelnemen aan gemeenschapsaangelegenheden en sloot zich later aan bij de campagne bij Yamama. Verslagen over haar familie en verwondingen worden herdacht als onderdeel van de actieve deelname van vrouwen aan de vroege moslimgemeenschap.
Aan het voorval bij Yamama ging een verlies vooraf: Musaylima had haar zoon Habib gedood nadat hij als gezant had gediend. Verslagen verbinden haar vastberadenheid tijdens de campagne met dat verlies en beschrijven nieuwe wonden en het verlies van een hand. Het zijn doorgegeven biografische verslagen, geen ooggetuigenregistraties in haar eigen geschriften; zij bewaren een familiegeschiedenis van dienst, verdriet en zware lichamelijke kosten.