Werk en nalatenschap
Ze componeerde poëzie in verschillende talen en hielp bij het opzetten van netwerken van vrouwelijke onderwijzers. Haar werk verbond religieus onderwijs met de onderwijsbehoeften van lokale gemeenschappen.
Haar familie bewaarde haar poëzie. Die eigen geschriften zijn een kernbron voor haar reacties op openbare gebeurtenissen. Het vrouwenonderwijs van Yan Taru bleef na haar dood en ondanks koloniale ontwrichting bestaan, met latere aanpassingen in het buitenland. Die duurzaamheid geeft haar werk meer dan literaire betekenis. Haar schrijverschap ging samen met een stelsel dat onderwijs buiten de kring van één beroemde geleerde bracht.