Zijn werk
Al-Muhalla legt religieuze regels uit met behulp van de Zahiri-benadering, die speciaal gewicht toekent aan de formulering van de teksten.
Zijn zahiritische redenering vereiste dat rechtsaanspraken steunden op de geopenbaarde bewoordingen, niet op uitbreiding door analogie. Dat verscherpte zijn geschillen met andere juristen, maar was een bewijstheorie en niet slechts een voorkeur voor strenge antwoorden. Al-Muhalla bewaart tegenstandpunten naast zijn kritiek, zodat latere lezers argumenten kunnen onderzoeken van scholen waarvan hij de conclusies afwees.
Een andere kant
De Ring van de Duif bespreekt liefde en relaties. Dezelfde schrijver wordt daarom herinnerd vanwege zowel juridische argumenten als observaties over menselijke gevoelens.
Zijn waarnemingen over verbondenheid ontstonden in een leven ontwricht door politieke ineenstorting. Zijn vader was minister in Cordoba, maar burgerstrijd bracht verlies van het familiehuis, ontheemding en gevangenschap. Ibn Hazm diende zelf kort als minister voor Omajjadische troonpretendenten. De overgang van bevoorrecht huishouden naar onzekerheid geeft de auteur van De ring van de duif een historische context voor zijn aandacht voor trouw, scheiding en menselijk gedrag.