Mekke'de Zulüm
Ammâr, İslâm'ı kabul ettiği için ağır zulme maruz kalan bir aileden geliyordu. Anne babası Yâsir ve Sümeyye'nin anlatımları, ilk inananların karşılaştığı zorlukların anılmasında merkezi bir rol oynadı.
İşkence anlatıları, zorla söyletilen sözle inanç arasında acı bir ayrımı korur. Rivayete göre Ammâr, eziyetten kurtulmak için inancına aykırı sözler söylemiş, ardından Hz. Muhammed’e ﷺ kalbinin imanını koruduğunu anlatmıştır. Hz. Muhammed ﷺ onu teselli etmiştir. Gelenek, bu deneyimi Nahl 16:106 ve zorlama durumuna tanınan istisnayla ilişkilendirir; böylece zulme uğrayan bir kişinin kırılganlığını dinî sorumluluk tartışmalarının merkezine yerleştirir.
Ali'ye Destek
Ammâr, ilk iç savaşta Ali ibn Ebû Tâlib'i destekledi ve 657'de Sıffîn'de öldürüldü. Onun ölümüyle ilgili hadis, bu çatışmanın daha sonraki yorumlarında önem kazandı.
Ölümüne ilişkin rivayet önce mescidin inşası bağlamında yer alır: başkaları bir kerpiç taşırken Ammâr iki kerpiç taşıyor, Hz. Muhammed ﷺ de onu isyancı bir topluluğun öldüreceğini bildiriyordu. Sıffîn’deki ölümünden sonra bu söz karşı ordudaki kişileri kaygılandırmış ve meşruiyet tartışmasının bir dayanağı olmuştur. Böylece hayatı, gündelik toplumsal emeği sahâbe kuşağının en tartışmalı siyasi hatıralarından biriyle birleştirir.