Vervolging in Mekka
Ammar kwam uit een gezin dat werd blootgesteld aan ernstige vervolging vanwege het aanvaarden van de islam. De verhalen over zijn ouders Yasir en Sumayya werden centraal in de herinnering aan de ontberingen waarmee de eerste gelovigen te maken kregen.
De martelverslagen bewaren een pijnlijk onderscheid tussen afgedwongen woorden en overtuiging. Ammar zou tegen zijn geloof hebben gesproken om mishandeling te ontkomen en daarna Muhammad ﷺ hebben verteld dat zijn hart bleef geloven. Muhammad ﷺ stelde hem gerust. De traditie verbindt deze ervaring met Koran 16:106 en de uitzondering voor dwang, waardoor de kwetsbaarheid van een vervolgde persoon centraal staat in discussies over religieuze verantwoordelijkheid.
Steun voor Ali
Ammar steunde Ali ibn Abi Talib tijdens de eerste burgeroorlog en werd in 657 in Siffin vermoord. Hadith over zijn dood werd belangrijk in latere interpretaties van dat conflict.
De overlevering over zijn dood staat aanvankelijk in de context van de moskeebouw: anderen droegen één baksteen, Ammar twee, en Muhammad ﷺ waarschuwde dat een opstandige groep hem zou doden. Na zijn dood bij Siffin verontrustte die uitspraak leden van het vijandelijke leger en werd zij een argument over legitimiteit. Zijn leven verbindt zo gewone gemeenschapsarbeid met een van de meest omstreden politieke herinneringen van de metgezellengeneratie.