Zijn werk
Hij voltooide Tafsir al-Jalalayn nadat al-Mahalli eraan was begonnen. De titel verwijst naar twee auteurs genaamd Jalal al-Din.
Zijn geleerde loopbaan bracht ook omstreden institutionele taken. Als hoofd van de Baybarsiyyasoefiloge bestreed hij het gebruik van toelagen door mensen die hij niet als rechthebbenden zag. Verslagen beschrijven sterke tegenstand en bedreigingen, gevolgd door terugtrekking uit het ambt. Deze episode voegt bestuurlijk conflict toe aan het beeld van de productieve samensteller: een opvatting over juiste religieuze dienst kon gevestigde aanspraken op materiële steun verstoren.
Wat hij naliet
Al-Itqan verzamelt veel onderwerpen die nodig zijn om de Koran te bestuderen. Het gaf latere studenten een manier om discussies in één naslagwerk te vinden.
Hij claimde een mate van zelfstandig juridisch redeneren terwijl hij de sjafiitische methode behield, een positie waarover tijdgenoten het oneens waren. Zijn aanzien moet dus via prestaties én debat worden beschreven, niet alleen via zelfbeoordeling. In zijn laatste jaren trok hij zich terug op Rawda-eiland in de Nijl, waar hij in 1505 stierf. De latere verspreiding van zijn compilaties bracht zijn invloed ver voorbij die onmiddellijke geleerdenrivaliteiten.