Eserleri ve mirası
Medine'nin yedi fakihinden sayılır. Onun hukuki görüşleri ve rivayetleri, daha sonraki Medineli hukukçuların miras aldığı ilmi geleneğe katkıda bulunmuştur.
Otoritesi bilmediğini söyleme isteğini içerdi. Rivayetler yabancı olduğu soruları cevaplamamasını, görüşünün hükmü olduğunu, hakikatin garantisi olmadığını vurgulamasını anlatır. Halkası Mescid-i Nebevî’de toplandı. Babasının ölümünden sonra bir süre Âişe büyüttü; hane bilgisini kamusal öğretime taşıdı. Erişim ve ihtiyat birlikteliği özgündür: aile yakınlığı bilgi sağladı, dikkatli sınırlar bilginin başkalarına sunulmasını yönetti.