Werk en nalatenschap
Al-Ma’mun voerde de mihna in: geleerden moesten verklaren dat de Koran geschapen was. Ahmad ibn Hanbal weigerde. Het beleid ging onder latere kaliefen door. Ahmads gevangenschap en geseling vonden plaats onder al-Mu‘tasim.
Onder zijn bescherming versnelde de vertaling van Griekse wetenschap en filosofie, via het Syrisch of rechtstreeks. Het beschikbare bronmateriaal groeide, terwijl het beleid over de geloofsleer de ruimte voor openbare antwoorden beperkte. Steun aan vertalingen betekende geen onbeperkte vrijheid voor religieuze tegenspraak. Zijn nalatenschap verbindt mogelijkheden voor onderzoek met de dwang die in de herinnering aan de mihna voortleeft.