Werk en nalatenschap
Hij gebruikte vaste onderzoeksmethoden bij de studie van taal. Kitab al-Ayn werd door de tijd heen samengesteld en doorgegeven. De bewaarde tekst is daarom niet zonder meer volledig door hem geschreven.
De woordenboektraditie die met hem verbonden is, ordende letters naar hun articulatieplaats. De lichamelijke vorming van klanken werd daarmee een ordeningsbeginsel. Zijn studie van versmaten maakte eveneens een systematische discipline van terugkerende patronen. Deze prestaties verbinden lexicografie, fonetiek en prosodie. De latere tekstoverlevering bemoeilijkt de toeschrijving van afzonderlijke passages, maar het streven naar samenhangende methoden voor taalstudie staat centraal in zijn invloed.