Werk en nalatenschap
Hij richtte Muhammadiyah op in 1912. De organisatie verbond religieus onderwijs met scholen, gezondheidsdiensten en sociale voorzieningen en werd invloedrijk in heel Indonesië.
Binnen Muhammadiyah wordt hij herinnerd om zijn gebruik van soera al-Ma‘un als leidraad voor maatschappelijke verantwoordelijkheid. Hij verbond religieuze kennis met zorg voor mensen die door de samenleving werden verwaarloosd. Daarmee kregen scholen en welzijnsdiensten een grondslag in de religieuze tekst, in plaats van alleen een vorm van modernisering te zijn. Latere generaties droegen de verdere groei van de instellingen, maar zijn onderwijs verklaart waarom praktische hulp een kenmerkende uitdrukking van het religieuze doel van de beweging werd.