Ensardan bir sahâbî
Ebü’d-Derdâ, Medine topluluğundandı; dinî bilgisi ve dindarlığıyla tanındı. Asıl adı genellikle Uveymir olarak verilir.
İbadete düşkünlüğü, sınırlar konusunda da unutulmaz bir derse vesile oldu. Sahîh-i Buhârî’de Selmân, Ebü’d-Derdâ’yı ziyaret eder ve eşinin kendisini ihmal edilmiş hissettiğini öğrenir. Selmân, birlikte yemek yemelerini ve gecenin ilerleyen saatlerinde namaz kılmadan önce dinlenmesini ister; Allah’ın, bedeninin ve ailesinin ayrı ayrı hakları olduğunu açıklar. Hz. Muhammed ﷺ bu öğüdü onaylar. Olay, bir sahâbînin diğerini uyarmasını aktarır ve dengeli sorumluluğu Ebü’d-Derdâ’nın dinî hatırasının bir parçası yapar.
Şam'da ders vermek
Suriye bölgesine yerleşerek Şam’da Kur’an öğretti. Çevresi hakkındaki anlatılarda, öğrencilerin kıraat konusunda rehberlik aldığı düzenli eğitimden söz edilir.
Dımaşk’taki öğretimine ilişkin anlatılar, öğrencilerin her birinde bir öğretici bulunan on kişilik gruplara ayrıldığını belirtir. Ebü’d-Derdâ grupları dolaşır, ileri düzeydeki öğrenciler ise doğrudan ona okurdu. Böylece büyüyen ders halkası, kişisel gözetim korunarak yönetilebiliyordu. Öğretimi, kıraat âlimi İbn Âmir ve Ebû İdrîs el-Havlânî gibi isimlere de ulaştı; sahâbe kuşağını Suriye’nin kalıcı kıraat ve dinî ilim geleneklerine bağladı.
Yargı ve etik öğretim
Aynı zamanda kadılık yaptı, hadis ve ahlâk nasihatleri aktardı. Biyografisi, ibadeti, büyüyen bir topluluğa eğitim verme ve danışmanlık yapma şeklindeki pratik çalışmayla birleştiriyor.