Recitatie en begrip
Hij werd een gerespecteerde autoriteit op het gebied van recitatie en betekenis van de Koran. Zijn kennis was geworteld in directe deelname aan de gemeenschap waarin openbaring werd ontvangen.
Sahih al-Bukhari · Hadith 5050 ↗ geeft een treffend voorbeeld van zijn recitatie: Muhammad ﷺ vraagt hem te reciteren, en Ibn Mas‘ud vraagt waarom hij zou voorlezen aan degene die de openbaring ontving. Hij begint soera An-Nisa. Bij het vers over Muhammad ﷺ als getuige over zijn volk (4:41) vraagt de Profeet hem te stoppen, en Ibn Mas‘ud ziet zijn ogen vol tranen. Het bericht verbindt vertrouwde deskundigheid met de emotionele kracht van aandachtig luisteren.
Berichten bewaren Ibn Mas‘uds onenigheid met kalief Uthmans behandeling van particuliere Korankopieën en zijn keuze van de schrijver Zayd ibn Thabit voor de kopieercommissie. Deze spanningen behoren tot de geschiedenis van tekststandaardisering en persoonlijk gezag. Verhalen over Ibn Mas‘uds eigen codex omvatten ordening, lezingen en verklarend materiaal; afzonderlijke berichten vragen beoordeling. Het geschil moet zijn specifieke context behouden en niet worden teruggebracht tot de bewering dat zijn onderwijs in elk detail identiek aan, of geheel los van, de bredere gemeenschapstraditie was.
Lesgeven in Koefa
Onder Umar gaf hij les in Koefa en hielp hij het wetenschappelijke leven ervan op gang te brengen. Later maakten Iraakse juristen en overleveraars gebruik van de kennis die zijn studenten hadden doorgegeven.
Zijn onderwijs in Koefa is te volgen via bekende leerlingen, onder wie Alqama ibn Qays, Masruq en al-Aswad ibn Yazid. De lijn via Alqama, Ibrahim al-Nakha‘i en Hammad ibn Abi Sulayman hielp later Abu Hanifa’s vorming bepalen. Ibn Mas‘ud was dus niet Abu Hanifa’s rechtstreekse leraar; zijn invloed liep over opeenvolgende generaties. Dit geeft zijn erfenis een concrete geleerde weg die recitatie, uitleg en het in Irak ontwikkelde denken over de praktijk verenigt.